Δημοσιεύματα - Συνεντεύξεις

Συνέντευξη στην Τζωρτζίνα Ντούτση στο in.gr

  • 22/03/2016

ingr

H Mαρία Τζιρίτα -μεταξύ άλλων- μας εξηγεί τους λόγους που την ώθησαν για να γράψει το βιβλίο αυτό τη δεδομένη στιγμή, την έρευνα που χρειάστηκε να κάνει ώστε να μεταφέρει πολύτιμες λεπτομέρειες της εποχής στον αναγνώστη, τα συναισθήματά της τώρα που το «ταξίδι» αυτό έφτασε στο τέλος του, καθώς και τον άνθρωπο στον οποίο έχει αφιερώσει το νέο συγγραφικό της έργο.

Πηγή: in.gr

To νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Τζιρίτα, Το Ταξίδι της Ελπίδας, βρίσκεται ήδη στις προθήκες των βιβλιοπωλείων από τις εκδόσεις Ψυχογιός και μας διηγείται την ιστορία που διαδραματίζεται σχεδόν εξ’ολοκλήρου πάνω στο πλοίο Ελπίς, το οποίο μετέφερε Έλληνες μετανάστες στην Αυστραλία τη δεκαετία του’60, όπως αναφέρει η ίδια η συγγραφέας στη συνέντευξή της στο in.gr.

«Το Ταξίδι της Ελπίδας» είναι το νέο σας μυθιστόρημα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Δώστε μας μια γεύση για το «ταξίδι» που θα κάνουν οι αναγνώστες μέσα από τις σελίδες του.
«Πρόκειται για μια ιστορία που διαδραματίζεται σχεδόν εξ’ολοκλήρου πάνω στο πλοίο Ελπίς, το οποίο μετέφερε Έλληνες μετανάστες στην Αυστραλία τη δεκαετία του’60. Γνωρίζουμε πάνω σε αυτό διαφορετικούς ανθρώπους που ο καθένας τους κουβαλάει τα δικά του μυστικά, τα δικά του βιώματα και συναισθήματα, μα τελικά οι ζωές και οι μοίρες όλων τους συναντιούνται με έναν αναπάντεχο τρόπο».

Τι καλύπτει, θα λέγατε, η ιστορία που μας αφηγείστε και η οποία ολόκληρη είναι ένα ταξίδι;
«Καλύπτει τόσο τα συναισθήματα των ανθρώπων που ταξίδευαν με εισιτήριο τους την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, όσο και στοιχεία και πληροφορίες για την ιστορία της εποχής εκείνης και των τόπων που επισκέφτηκαν».

Έχετε επιλέξει έναν τίτλο με τριπλή σημασία…
«Ναι, ακριβώς γιατί, όπως είπα και παραπάνω, θεωρώ ότι το πραγματικό εισιτήριο μας σε κάθε ταξίδι της ζωής είναι η Ελπίδα».

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι «Το Ταξίδι της Ελπίδας» είναι ένα εξαιρετικό επίκαιρο βιβλίο, αφού σήμερα πολλοί Έλληνες, νεαρής κυρίως ηλικίας, ξενιτεύονται για ένα καλύτερο αύριο…
«Πράγματι κι αυτός είναι ο λόγος άλλωστε που με ώθησε στο να το γράψω. Οι συνθήκες σαφώς έχουν διαφοροποιηθεί σημαντικά από τότε, αλλά το κίνητρο και ο σκοπός παραμένουν τα ίδια, όπως επίσης και τα συναισθήματα. Ο ξεριζωμός από την πατρίδα πονάει πάντα το ίδιο, σε όλες τις εποχές».

«Ο κεντρικός χαρακτήρας, η Ελπίδα, μας δείχνει ότι μετά τις μεγάλες φουρτούνες πάντα βγαίνει ο ήλιος». Κυρία Τζιρίτα, πιστεύετε το ίδιο για τη χώρα μας και τη μεγάλη «φουρτούνα» στην οποία βρίσκεται; «Θα φτάσει στο λιμάνι της λύτρωσης»;
«Ναι, το πιστεύω ακράδαντα και όλοι πρέπει να το πιστεύουμε. Αν χάσουμε την ελπίδα, χάνουμε και το κίνητρο μας για να παλέψουμε και να νικήσουμε. Οι Έλληνες έχουμε αποδείξει ότι στο τέλος πάντα τα καταφέρνουμε, όσο κι αν μας λυγίσουν και μάλιστα στα δύσκολα είναι που αναδεικνύεται η σπάνια ψυχή μας. Δεν υπάρχει λαός σαν εμάς πουθενά στον κόσμο».

Έχετε μεταφέρει χαρακτηριστικά δικά σας ή των οικείων σας, στους ήρωες του βιβλίου σας;
«Χαρακτηριστικά δικά μου αλλά και προσώπων της οικογένειας μου υπάρχουν στους ήρωες αυτού του βιβλίου κι αυτό είναι αναπόφευκτο σε κάθε βιβλίο άλλωστε».

Το βιβλίο αυτό το έχετε αφιερώσει στη μνήμη του πατέρα σας, Άρη Τζιρίτα…
«Ναι, είναι το πρώτο βιβλίο μου που δεν πρόλαβε να διαβάσει. Ήταν εκείνος που πρώτος διάβαζε ό,τι έγραφα, πριν σταλεί στον εκδοτικό μου οίκο. Σε σχέση μάλιστα με το προηγούμενο ερώτημα σας, στο συγκεκριμένο βιβλίο έχω δώσει σε έναν ήρωα το όνομα του και πολλά χαρακτηριστικά από τη δική του μοναδική προσωπικότητα. Ήταν κάτι σαν φόρος τιμής για τον πατέρα μου, τον καπετάνιο της ζωής μου».

Τι έρευνα χρειάστηκε από μέρους σας και ποιες ήταν οι πηγές σας, ώστε να μεταφέρετε στους αναγνώστες πολύτιμες λεπτομέρειες που αναφέρονται στο βιβλίο;
«Η αλήθεια είναι πως απαιτήθηκε μεγάλη και ενδελεχής έρευνα προκειμένου το βιβλίο να είναι ρεαλιστικό και να μεταφέρει επακριβώς τις συνθήκες ενός τέτοιου ταξιδιού. Βρήκα πολλά πράγματα στο διαδίκτυο αλλά ομολογώ ότι την μεγαλύτερη βοήθεια μού την προσέφερε ο εκδότης της ελληνικής εφημερίδας Νέος Κόσμος  που εκδίδεται στην Αυστραλία, ο κος Σωτήρης Χατζημανώλης. Ο ίδιος είχε κάνει το ταξίδι αυτό εκείνη την εποχή και μου περιέγραψε τους χώρους του πλοίου, την καθημερινότητα των επιβατών, καθώς και πολύτιμες λεπτομέρειες για τα λιμάνια – σταθμούς του ταξιδιού».

Και τώρα που «Το Ταξίδι της Ελπίδας» έφτασε στο τέλος του, ποια συναισθήματα κατακλύζουν την Μαρία Τζιρίτα;
«Το αίσθημα της λύτρωσης, της δικαίωσης, μια γλυκιά συγκίνηση, νοσταλγία αλλά και μοναξιά. Όπως ακριβώς νιώθουμε όλοι μετά από ένα πολυήμερο συναρπαστικό ταξίδι που σημαδεύει τη ζωή μας».

Πότε περιμένουμε το επόμενο συγγραφικό σας δημιούργημα και τι μπορείτε να μας αποκαλύψετε για αυτό;
«Πρώτα ο Θεός, τον επόμενο Φεβρουάριο, όπως πάντα τα τελευταία εννέα χρόνια! Πρόκειται για την αληθινή ιστορία μιας οικογένειας από την Κεφαλονιά που ξεκινάει με τον μεγάλο σεισμό τα χρόνια εκείνα και φτάνει μέχρι την σύγχρονη εποχή, όπου η νόσος Αλσχάιμερ που χτυπά ένα μέλος της οικογένειας, ανατρέπει όλες τις ισορροπίες και τις σχέσεις μεταξύ των μελών της».

Leave a reply

Fields marked with * are required